Weekmenu 9: De quinoa die mijn hart stal

Het was geen liefde op het eerste gezicht tussen quinoa en mij. Maar zo’n superfood links laten liggen, zou een klein schandaal zijn in mijn wereld. Ik bleef het koppig op het menu zetten en op woensdag won ik de weddenschap met mezelf: quinoa kan echt lekker zijn!

WEEK 9: DE QUINOA DIE MIJN HART STAL

  • Vrijdag 22 februari 2013: Quinoa Caprese
  • Zaterdag 23 februari 2013: Marokkaans-mediterrane couscoussalade
  • Zondag 24 februari 2013: Pasta met groene olijventapenade
  • Maandag 25 februari 2013: Pasta aglia e olio
  • Dinsdag 26 februari 2013: Maaltijdsoep
  • Woensdag 27 februari 2013: Quinoamuse
  • Donderdag 28 februari 2013: Preipasta met basilicum >> Bo’kes voor Merlot, havermout voor mij

Pasta Caprese, salade Caprese, een broodje Caprese, het zijn allemaal superideeën. Maar op vrijdag leerde ik dat een superidee en een superfood niet automatisch een supergerecht vormen. De uiteindelijke smaak was niet slecht, maar als je één van de andere Caprese-combinaties gewoon bent, zou ik zeggen: blijf bij je pasta, je salade of je broodje en ga voor je quinoa op zoek naar iets
anders.

Op zaterdag was het tijd voor het maandelijkse etentje met de leukste mensen uit het middelbaar, bij Rubis thuis deze keer. Ze ging macaroni met ham en kaas maken. Dat zou dus macaroni met
kaas worden voor mij, Dagen-Zonder-Vlees-en-al. Ik flanste thuis maar snel mijn Marokkaans-mediterrane couscoussalade in elkaar en nam hem mee in een potje. Na zo’n 12 jaar vriendschap ben je de schaamte wel voorbij, hé.

Op zondag ontdekte ik de veelbelovende smaakcombinatie van olijven met sinaasappel, in de vorm van een zelfgemaakte groene olijventapenade met sinaasappelmarmelade. Op maandag het Italiaanse schoolvoorbeeld van koken uit de voorraadkast en op dinsdag werden enkele restjes groente een maaltijdsoep.

Op woensdag zette ik de quinoa op tafel die mijn hart zou stelen. Wat ik erin deed? De foto verraadt al veel, maar het exacte recept volgt nog! Op donderdag veranderde pasta plots in havermout
doordat het hongergevoel zo lang op zich liet wachten, dat het te laat was om nog te beginnen koken.

Dat is dus zeven op zeven volledig veggie! Nu ja, voor mij althans. Op zaterdag was er immers ‘het hamburgerincident’. Merlot en ik gingen naar de markt. Wie Merlot kent, weet nu al voldoende. Mijn liefje kan niet naar de markt gaan zonder een hamburger twee hamburgers te eten.

Maar hij mag dat, want hebben jullie trouwens al door wat voor een superlief ik heb? Eentje dat alles braaf opeet wat ik maak, hoe ver dat ook ligt van patatjes, groentjes & vlees, de Heilige Drievuldigheid voor velen. Eentje dat nooit klaagt wanneer er – weeral – geen vlees op zijn bord ligt. Eentje dat zonder morren bo’kes eet op een dag dat ik zelf niet veel honger heb en dus niet kook. Eentje dat enthousiast voor me is als ik vrolijk verkondig dat we eventjes meer dan een maand geen vlees gaan eten. Ik weet het niet heel zeker, maar ik durf wedden dat niet veel meisjes hetzelfde kunnen zeggen over hun lief!

De tussenstand na deze week ziet er zo uit:

Dagen Zonder Vlees (13-02-2013 – 30-03-2013)

  •  40 Dagen écht Zonder Vlees: 14/40
    • waarvan maximum 15 dagen vis: 2/15
    • dus eigenlijk minstens 25 dagen écht veggie: 12/25
  • Maximum 6 dagen vlees: 2/6

Misschien vind je dit ook leuk!

No Comments