“Hoe gaat het met je?”

Het is een vraag die we allemaal weleens te horen krijgen. “Goed”, is het antwoord dat ik meestal laat volgen. Waar is dat nooit. Ik voel alleen extremen (en steek dat trouwens graag op de haarkleur). Ik ben ofwel gigantisch gelukkig of ontzettend ongelukkig. En op dit moment ben ik beide.

Ik ben een schooljaar lang belachelijk blij geweest als leerkracht Frans in de school waar ik zelf 6 jaar als leerling heb doorgebracht. Hoewel ik  nooit zoveel heb gewerkt, voelde het nooit alsof ik aan het werken was. Ik was dan ook nog nooit zo niet-blij op een laatste schooldag als op afgelopen 30 juni. Niet-blij veranderde in een stroom van tranen toen ik te horen kreeg dat ik volgend schooljaar niet kon terugkomen… #stomschoolsysteem

En die tranen vloeien zelfs twee weken later nog steeds. Tranen voor de engeltjes en bengeltjes die ik niet meer zal zien, tranen voor de lieve collega’s die ik zal moeten missen, tranen om mijn school die de mijne niet meer is.

Leerkracht zijn

Mijn tranen vertroebelen wat anders een fantastische vakantie had kunnen zijn. Ik heb immers redenen te over om gelukkig te zijn. De grootste is dat ik op m’n eentje een huis heb gekocht. In mei tekende ik de verkoopsovereenkomst en in augustus ga ik verhuizen. #whaaa

Huis gekocht

Natuurlijk ga ik Laurens wel missen, maar dat is eigenlijk meteen de tweede reden waarom ik gelukkig ben: dat ik Laurens ga missen. Waarschijnlijk breken wij alle regels van hoe exen zich horen te gedragen, maar Laurens is nog steeds mijn beste vriend, zo eentje die zorgt voor een bos troost wanneer je te horen krijgt dat je droom(job) plots uiteenspat. Het is in ieder geval veel fijner dan met borden naar elkaar gooien.

Ex

Naast Laurens heb ik enkele fijne vriendinnen waarvan ik zeker weet dat ze er altijd zullen zijn. #hartjes

Vriendinnen

En tot slot heb ik voor het eerst in 29 jaar het gevoel dat ik goed in m’n vel zit.  Daarvan getuige het aantal selfies op Instagram. Sommige er lichtjes, andere er los over… #sorrynotsorry

selfies

Zo. Met mij gaat het dus extreem slecht en extreem goed. En hoe gaat het met jou?

Misschien vind je dit ook leuk!

2 Comments

  • comment-avatar
    Annelies 23 juli 2016 (8:31 pm)

    Je knlinkt in ieder geval gelukkig. En met je job, dat komt wel goed! We zijn nog maar de vierde week van juli. Wie weet wat er nog allemaal uit de bus valt. Maar ik denk dat ik je wel begrijp. Take care … En proficiat met de aankoop van je huis!!

  • comment-avatar
    Le petit requin 25 juli 2016 (11:08 am)

    Oh, zo stom dat je niet meer op “jouw” school kan lesgeven! Hopelijk vind je snel een andere school en wie weet is die ook wel gewoon super? Of kan je op een of andere miraculeuze wijze toch terug op dezelfde school aan de slag? Ik duim alleszins keihard!

    Dikke hoera wel voor dat eigen huis! Langs de buitenkant ziet het er alleszins al gezellig uit; ben benieuwd hoe je het gaat inrichten (zeker nu ik af en toe je pins zie passeren 😉 Zou tof zijn als je daarover zou bloggen!

    In alle geval leuk om je nog eens te lezen! Geniet van de zomer! Van het verhuizen! Van de mooie vriendschappen!